مشرّف شده ، فرمودند كه « جريح » خواجه مىباشد . آنگاه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم رو به جانب ديوار نموده ، فرمودند : اى « جريح » ، براى آن دو حلال است ؛ خود را بنماى تا خلاف آنچه را آنان گفتند و بر خدا و رسولش جسارت ورزيدند ، روشن شود . « جريح » جامه‌هاى خود را كنار زد و آشكار گرديد كه او خادمى خواجه مىباشد ؛ همانگونه كه حضرت على عليه الصلاة و السلام فرموده بودند . از اين پس ، آن دو زن از چشم حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم افتاده ، خوار و بىمقدار شدند . گفتند : يا رسول اللّه ! ما توبه مىكنيم ؛ از خداوند برايمان مغفرت طلب فرما كه ديگر چنين نمىكنيم . حضرت فرمودند : خداى تعالى توبه شما را نمىپذيرد و استغفار من نيز برايتان سودى ندارد ؛ هنگامى كه جسارت شما بر خدا و رسولش اين گونه مىباشد . گفتند ؛ يا رسول اللّه ! اگر برايمان طلب آمرزش فرماييد ، به بخشش خداوند اميدواريم . همين جا بود كه اين آيه نازل شد : « إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ » « 1 » « اگر هفتاد مرتبه برايشان طلب مغفرت كنى ، خداوند ايشان را نخواهد آمرزيد . » حضرت امام رضا عليه الصلاة و السلام فرمودند : سپاس خداوند را كه من و پسرم - محمّد - را اسوه‌اى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم و پسرش - ابراهيم - قرار داده است . « 2 » نص بر امامت امر امامت حضرت جواد عليه الصلاة و السلام را حضرت امام رضا عليه

--> - گفت تمام مسلمين تصميم به مخفى نگاهداشتن اين داستان گرفته‌اند ؟ البته ، اين با توجه به روش معمول مسلمين بعيد مىنمايد . مگر آن كه بگوييم در اين واقعه ، غير از مطالب روايت شده از « عائشه » حقايقى ديگر وجود دارد كه ما از قول علماى اماميّه آن را ذكر نموديم و از اهل سنّت ، « ابن ابى الحديد » نيز بدان اشاره كرده است . ( 1 ) - سورهء توبه . آيهء 80 . ( 2 ) - دلائل الامامه ، ابن جرير طبرى ، ص 201 ، چاپ نجف و به روايت از او ، مدينة المعاجز ، ص 516 . و مختصر آن در مناقب ، ابن شهر آشوب ، ج 2 ، ص 431 .